Inmiddels is het al meer dan drie weken geleden sinds ik terug ben van het pinksterweekend in Zeeland. Door een drukke periode op school heb ik niet eerder kunnen ‘bloggen’. Ook is het alweer acht maanden geleden nadat ik weer eens ‘geblogd’ heb. Het duikseizoen was laat dit jaar en de duiken in Zeeland waren dan ook één van de eerste duiken van dit duikseizoen. Ik schrijf in dit geval over het hele weekend.
Dreischor Frans Kokrif
Vrijdags hebben we twee duiken bij Dreischor Frans Kokrif gemaakt en zaterdagochtend nog één. Van ervaren Zeeland-duikers kregen wij de tip om hier te duiken. Deze duikstek bij Dreischor is gelegen aan het Grevelingenmeer en is de grootste zoutwatermeer in Europa. Omdat het een meer is, heb je geen last van getijden en stromingen, waardoor deze duikstek dus ideaal is voor beginnende Zeeland-duikers.
Nadat we even een snelle kijk hebben genomen boven water en onze set hebben opgebouwd, gingen we met een ‘commandosprong’ het water in. Hierbij heb je de hele duikuitrusting al aan en neem je met een voet een hele grote stap in het water.
De steiger van Dreischor Frans Kokrif.
Eenmaal onderwater was het een wereld van verschil. Op bijna elke vierkante centimeter is wel begroeiing of leven te zien. Je ziet grote krabben over de bodem lopen en kleine krabben schieten weg tussen de begroeiing zodra ze de schaduw van jou ook maar zien. De kreeften schieten weer in hun schuilplaats zodra ze je zien aankomen. Ze zijn echter wel makkelijk om te spotten aangezien hun voelsprieten vaak nog uit de schuilplaats steken. Toevallig kwamen we op de eerste duik een Europese Zeekreeft tegen die over de bodem liep. Uiteraard had ik mijn fotocamera mee en heb ik een foto gemaakt.
De Europese Zeekreeft die over de bodem loopt.
Niet gek lang hierna kwam ik een heel klein beestje tegen in Rood hoorntjeswier. Het beestje leek zich ineens uit te vouwen en toen wist ik het! Het was een zeeslakje. Nadat ik de foto’s die avond liet zien kwam ik erachter dat het ging om de Groene wierslak.
Een Groene wierslak in Rood hoorntjeswier
Zaterdagochtend zijn we met een groot gedeelte van het duikcentrum weer naar Dreischor Frans Kokrif gegaan. Ditmaal ging ik met een andere buddy en nam ik weer mijn camera mee. De buddy van deze keer was meer ervaren en kon mij allerlei zeeleven aanwijzen.
Toen we allebei in het water lagen daalden we af naar de bodem. Na de steiger is het ongeveer vier meter diep en we keken eerst bij de pilaren van de steigers. Deze pilaren waren prachtig begroeid. Krabben lopen over de pilaren heen en garnaaltjes zwemmen er omheen.
Een krab die over de pilaar van de steiger loopt.
Uiteraard kwamen we weer een Europese Zeekreeft tegen. De kreeft zat weer verscholen in een gat, maar was weer gespot door zijn voelsprieten. Ik ben voor de kreeft gaan liggen en heb een foto gemaakt. Op de foto is ook een zakpijpje te zien. Dit is het doorzichtige pijpje met gele rand rechtsboven op de foto.
Europese zeekreeft verscholen in een gat.
Naarmate de duik vorderde kwamen we ontzettend veel krabben tegen. Op zich is hier niets geks aan en werd het bijna saai om hier foto’s van te nemen. Ik kan wel zeggen dat de krab goed vertegenwoordigd is op mijn camera na dat weekend! Echter wou ik je deze foto niet laten ontgaan.
Krab lopend over de zandbodem.
Vlak voor het eind van de duik spotte mijn buddy nog een Groene wierslak. Ook dit keer zat het beestje op Rood hoorntjeswier. Op de foto zijn de oogsprieten goed te zien van het diertje.
Groene wierslak.
Kort na deze wierslak vond ik het genoeg geweest voor de duik. Ik kreeg het koud en besloot om na 40 minuten te duiken de duik te stoppen. Helaas was de kou nog niet weg want boven water tijdens het omkleden regende het en waaide het enorm. Gelukkig kon ik op de camping even op temperatuur komen.
Bergse Diepsluis (Oesterdam)
Zaterdagmiddag zijn we met het duikcentrum vertrokken naar de duikstek Bergse Diepsluis vlakbij Tholen. Deze duikstek is populair bij duikers in dit seizoen, omdat Sepia’s (ook wel Zeekatten) hier komen paren. Dit is een heel ritueel en het is altijd maar weer de vraag of je deze zeedieren tegen komt.
Dit keer gingen we met z’n drieën naar beneden. Ik ging met mijn vaste buddy en met de buddy waar ik ’s ochtends de duik bij Frans Kokrif heb gemaakt. Het zicht was behoorlijk slecht, omdat veel duikers al het water in en uit zijn gegaan om de sepia’s te spotten.
We doken eerst richting het platform dat daar ligt. Dit platform was helemaal begroeid met zeeleven. Kort nadat we wegzwommen van het platform kwamen we een Schol tegen. Deze platvis is behoorlijk goed gecamoufleerd. Op de foto hieronder is de vis wel te zien, maar ik laat jullie natuurlijk wel even zoeken!
Zoek en gij zult vinden.
Onderweg zijn we niet veel zeeleven tegengekomen. Het zicht was slecht en het zeeleven was dan ook slecht te fotograferen. Wel spotte een buddy nog een satijnslakje. Het slakje zat rustig op de begroeiing onderwater en liet zich daarom ook even fotograferen.
Satijnslakje.
Op deze twee dieren na, is er weinig zeeleven gespot. Helaas hebben wij geen Sepia’s gezien of andere mooi onderwaterleven.
Oostvoornse Meer & Zoetersbout
Zondag’s hebben mijn buddy en ik twee opleidingsduiken gemaakt en heb ik mijn camera thuis gelaten. ’s Ochtends zijn we naar het Oostvoornse Meer gegaan om een diepe duik te maken. We gingen naar 24 meter om te ervaren hoe stikstofnarcose werkt. Dit is was zeker een ervaring!
’s Middags zijn we naar Zoetersbout gegaan voor een stromingsduik. Deze duikstek ligt vlak bij Bruinisse en ligt rechts op de punt van Schouwen-Duiveland.
Dreischor gemaal
Maandagochtend hebben we onze laatste duik gedaan voordat we weer teruggingen naar huis. Dit keer zijn we naar Dreischor gemaal gegaan. Deze duikstek was eerder die week afgesloten voor het WK Onderwaterfotografie dat gehouden werd in Zeeland. Maandag was de duikstek weer vrijgegeven en hebben we daar onze laatste duik gemaakt van het pinksterweekend.
Eenmaal onderwater was het weer een wereld van verschil. Toen we onderwater lagen gingen we eerst weer omhoog om vervolgens dieper naar beneden te gaan. Dit komt omdat de oude dijk er nog ligt en onder water is gezet. Nadat we de oude dijk over waren gingen we rechts richting het gemaal.
Bij het gemaal zaten ontzettend veel garnalen te zwemmen. Deze Gewone steurgarnalen zaten allemaal bij de begroeiing. Ook waren de krabben hier weer vertegenwoordigd. Eén Gewone steurgarnaal zwom op mij af en ik kon nog net een foto maken.
Gewone steurgarnaal die op mij af zwom.
Nadat de garnalen ook op beeld stonden zwommen we om het gemaal heen. Op de terugweg kwam ik een Botervis tegen. Deze vissen zijn normaal gesproken heel schuw en zwemmen weg bij de lichtste beweging. Gelukkig kreeg ik de vis dit keer wel goed op de foto. De botervis is te herkennen aan de zwarte stippen op zijn rugvin.
Botervis.
Na deze duik hebben we de tent opgeruimd en zijn we richting huis vertrokken. Ik ben weer een hele duikervaring rijker en kijk alweer uit naar de volgende keer wanneer ik naar Zeeland ga.
P.s.
Ik zal dit jaar wat minder gaan ‘bloggen’ aangezien ik wat meer aan mijn houding onderwater wil doen. Dit kan ik het beste oefenen door zonder camera onderwater te gaan want anders ben ik daar veel mee bezig. De bedoeling is om uiteindelijk nog beter onderwater te liggen en daardoor betere foto’s te kunnen maken. dit betekent echter niet dat ik niks meer ga bloggen of helemaal geen foto’s meer ga maken!
Hoi ik ben Christiaan Bosma, 27 jaar en wonend in Hoogeveen (Dr.). In 2013 ben ik begonnen met duiken. Na een van mijn eerste duiken ben ik in aanraking gekomen met onderwaterfotografie. Ook maak ik tegenwoordig graag video's onderwater!