De laatste twee duiken van de vakantie vonden weer plaats bij Marina Del Este. Gelukkig kent Marina Del Este meerdere duikstekken dus zal je niet snel uitgekeken zijn onderwater.
De eerste duik was dezelfde duikstek als de eerste keer dit jaar bij Marina Del Este. Met de rotsen aan de rechterkant gingen we naar een diepte van ongeveer veertien meter en maakten we een duik bij Tunnels/Caves (zo heet de duikstek).
We lagen nog maar even in het water of er kwam alweer een Vingerhoedkwal aan om te kijken wat we gingen doen. Het beestje zwom rustig tussen ons in en ik hoorde achteraf van een andere duiker dat hij zelfs nog op mijn camera zat. Ik moest rustig aan doen met mijn camera, omdat ik de camera vergeten was op te laden en de batterij dus bijna leeg was. Ik heb even snel drie foto’s van de kwal genomen maar geen geslaagde foto.
Toen we echt onderwater waren gegaan, keek ik een beetje tussen de rotsen door en zag ineens een tentakel. Er bleek een, naar mijn idee, best wel grote octopus te zitten en ik heb nog geprobeerd hier een foto van te maken. Helaas kon ik er geen goede foto van maken en aangezien de rest van de duikers al verderop waren, kon ik niet achterblijven.
Uiteindelijk halverwege de duik kwamen we een octopus tegen die over de stenen heen zwom/liep. Ik wilde mijn camera aanzetten (ik zette heb telkens uit om batterij te besparen) maar je raadt het al… de batterij was leeg… Geen foto’s dus… Ik balend als een stekker, ging naar mijn buddy die ook een camera bij zich had, en wees hem op de octopus, zodat hij foto’s kon maken en misschien naar mij door kon sturen voor mijn blog.
Al gauw na de octopus zijn we weer teruggegaan, omdat iemand al op de helft was met zijn zuurstof. Ondertussen hoopte ik maar dat mijn camera aan ging en dat de octopus er nog zat, want ik wilde het dier dolgraag fotograferen.
Onderweg terug sprong mijn camera weer naar veel proberen aan. Meteen heb ik hem weer uitgezet om batterij te besparen voor de octopus. Al gauw daarna herinnerde ik mij de plaats waar de octopus was gezien en ik hoopte maar dat hij er nog ergens zat. Ik deed de camera aan en keek om mij heen om te zien of hij er was, maar ik kon hem niet vinden. Hier was ik al bang voor. Ik keek nog even naar mijn buddy waar hij was en ineens zag ik dat hij wat aan het fotograferen was. De octopus! Ik ging er als een speer op af en heb zo snel mogelijk en zo goed mogelijk geprobeerd foto’s te maken en er zitten zeker wat gelukte tussen die hieronder te zien zijn.
De octopus waar ik nog net even snel een foto van kon maken.
Dit is niet de enige foto van de octopus.
Nog een foto van dezelfde octopus.
Ook heb ik nog een close-up van het gezicht van de octopus gemaakt.
Een close-up van zijn gezicht.
Kort na het fotograferen viel mijn camera uit en kon ik hem ook niet meer aankrijgen, maar ik was allang blij dat ik wat foto’s heb kunnen maken! Ook kwam ik niks interessant of nieuws meer tegen onderwater. Dit was alweer de eerste duik!
De tweede duik ging ik mee naar 25 meter onderwater. We moesten eerst een stuk vanaf de kust zwemmen om lucht te besparen. Op een gegeven moment (ik denk zo’n 300 meter van de kust) gingen we onderwater en zwommen we naar een rots toe. Op deze rots dacht een andere duiker een Murene te spotten maar ik kon hem zelf niet vinden. Nog geen tien seconden later spotte de instructeur een Heremietkrab en gelukkig ging de camera weer even aan en kon ik foto’s maken. Hieronder zie je het resultaat.
Een Heremietkrab op 25 meter onderwater.
Het beestje bewoog zich over de stenen heen waarschijnlijk op zoek naar een schuilplaats. We wilden niet te lang op één plek blijven, omdat op 25 meter de lucht er redelijk snel doorheen gaat dus gingen we ook meteen weer verder.
Na de rots doken we verder richting de autowrakken. Hier was wel wat zeeleven te zien maar geen octopussen of andere speciale dieren. Wel zat er op één autowrak een naaktslak die anders was dan ik voorheen nog had gezien. Ik wilde mijn camera aandoen maar helaas was de batterij nu toch echt leeg… Het staat natuurlijk nog wel in mijn geheugen maar ik had het graag met uw gedeeld door middel van een foto.
Eenmaal alle autowrakken kort bijlangs te zijn geweest, doken we weer richting de kust. Op een gegeven moment op de zandbodem kwamen we cellenbetonblokken tegen en in één van die cellen zat een octopus. Het beestje voelde zich totaal niet op zijn gemak met vier duikers om zich heen en kroop zo ver mogelijk het cellenbeton in. Later toen wij weer weggingen, keek ik nog even achterom en zag ik het diertje uit de cellenbetonblok komen om te kijken waar wij waren.
Op het eind van de duik kwamen we op een meter of drie een andere Heremietkrab tegen. De krab stak een poot uit richting zijn schaal om deze schoon te maken zodat hij weer beter ‘gecamoufleerd’ is. De instructeur vond dit vooral bijzonder omdat hij zoiets nog nooit eerder had gezien en hij zich altijd al afvroeg hoe ze dit deden.
Nadat we een decompressieduik van veertien minuten hadden gedaan op drie meter zijn we uiteindelijk weer het water uitgegaan om vervolgens om te kleden en weer richting de duikschool te gaan. Dit waren de laatste twee duiken van mij in Spanje voor de vakantie en het waren zeker geslaagde duiken (op het incident met de camera na).
Ik vond deze duiken leuker dan de duiken bij La Herradura, maar ze konden niet tippen aan de eerste keer Marina Del Este. Misschien komt het ook wel omdat je de eerste keer toch wat meer verrast bent met wat je ziet en je de andere duiken weet wat je kunt verwachten. Wel was het bijzonder om een keer naar 25 meter te gaan. Je kon duidelijk zien dat de kleur rood helemaal weg was en het leek een beetje op een paars/blauwe kleur.
Hoi ik ben Christiaan Bosma, 27 jaar en wonend in Hoogeveen (Dr.). In 2013 ben ik begonnen met duiken. Na een van mijn eerste duiken ben ik in aanraking gekomen met onderwaterfotografie. Ook maak ik tegenwoordig graag video's onderwater!